مرکز خدمات روانشناختی و مشاوره‌ای منش

روانشناسی و مشاوره

تولد

تولد به عنوان یک شاخص زمان برای ماست که بر اساس آن دستآورد های مهم زندگی خود را ارزیابی می کنیم. مثلا میگیم تا 30 سالگی ازدواج می کنم یا تا 32 سالگی بچه دار میشم، من حتما باید تا 35 سالگی بار خودمو بسته باشم، تا 24 سالگی فرصت دارم تا به یک کشور دیگه مهاجرت کنم و جملاتی از این قبیل که برای همه ما آشناست. متاسفانه افراد در روز تولدشان ارزیابی می کنند که کجای اهداف خود هستند و تا رسیدن به آن چقدر فاصله دارند. این ارزیابی میتواند احساسات مختلفی را ایجاد کند، به خصوص اگر احساس کنند به دلخواه خود نرسیده اند، اما آیا برای این ارزیابی ها شاخصی وجود دارد؟ چه کسی میتواند سن ازدواج، سن مهاجرت، سن بچه دار شدن را مشخص کند؟

رسانه های اجتماعی و انتظارات جامعه از یک تولد با شکوه و مجلل، میتوانند به این پدیده منجر شوند .دیدن دیگران که به نظر می رسد به شیوه های بزرگ جشن میگیرند، ممکن است احساس ناکامی یا تنهایی را در ما ایجاد کند، اما آیا تمام مواردی که ما در فضای مجازی می بینیم حقیقت است؟

تولد همچنین به عنوان یک یادآور از فرآیند پیر شدن و رسیدن به پایان زندگی عمل میکند. برخی افراد ممکن است ترس از مرگ یا گرفتن بیماری به دلیل بالا رفتن سن، یا از دست رفتن زیبایی را متصور شوند و به دنبال آن، اضطراب یا غم مرتبط با گذشت زمان را تجربه کنند. این پدیده را بیشتر در برهه های خاصی از زندگی مانند نزدیک به دهه های 30-40-50 تجربه می کنیم و برای آن دسته از افرادی که این غم را تجربه می کنند، متناسب با سنشان، بسیار جدی و دردناک است. پس بهتره که این احساسات را عمیق بررسی کنیم و با یک درمانگر مطرح کنیم.

ژیلا ارغوانیان

مرکز مشاوره و روانشناسی منش